Punchlines!!!

!!

1. I'm a nobody, nobody is

    perfect, and therefore I'm

    perfect.

2. I've got to sit down and

    work out where I stand.

 

3. If I save time, when do I

    get it back?

 

4. Where there's a will, I

     want to be in it.

 

5. I am free of all

    prejudices. I hate

    everyone equally.

 

6. Take my advice, I don't

     use it anyway.

 

7. The statement below is

     true. 

     The statement above is

      false.

 

8. As I said before, I never

    repeat myself.

 

9. Sometimes I need what

     only you can provide:

     your absence.

 

10. I wish there was a knob

      on the TV to turn up the

      intelligence. There's a

      knob called brightness,

      but it doesn't work.

 

11. A conscience does not

       prevent sin. It only

       prevents you from

       enjoying it.

 

12. If at first you don't

      succeed, skydiving is

      not for you.

 

13. War doesn't determine

       who's right. War

       determines who's left.

 

14. Best way to prevent

       hangover is to stay

       drunk.

 

15. Doesn't expecting the

       unexpected make the

       unexpected become the

       expected?

 

16. If your father is a poor

       man, it is your fate, but,

       if your father-in-law is a

       poor man, it's your

       stupidity.

 

17. I was born intelligent -

       education ruined me.

 

18. A bus station is where a

       bus stops. A train

       station is where train

       stops. On my desk, I

       have a work station...

       What more can I say

 

19. If it's true that we are

      here to help others, then,

      what exactly are the

      others here for?

 

20. Since light travels faster

       than sound, people

       appear bright until you

       hear them speak.

 

21. How come "abbreviated"

       is such a long word

 

22. Don’t frown. You never

       know who is falling in

       love with your smile.

 

23. The Best of Proverbs:

       Should women have

       children after 35?  No,

       35 children are enough

 

24. Living on Earth may be

       expensive... but it

       includes an annual free

       trip around the Sun.

 

25. Your future depends on

       your dreams So go to

       sleep!

 

26. ALCOHOL KILLS

       SLOWLY So what?

        who’s in a hurry?

 

27. Whom are you working

       for? Same people. My

       wife and kids

 

28. Can you do anything

       that other people can't?

       Sure, I can read my

       handwriting.

 

29. A drunk was hauled into

      court. 

      “Mister”, the judge began,  

     “you've been brought here

     for drinking.... “

     “Great”, the drunk exclaimed

     “When do we get started?

గేట్లు మూసేస్తే సరిపోదు జగన్ భాయ్... వాస్తునూ వాడుకోవాలిగా... - Muchataగేట్లు మూసేస్తే సరిపోదు జగన్ భాయ్… వాస్తునూ వాడుకోవాలిగా…

By M S R ...July 28, 2020

…. అసలు జగన్ ఎప్పుడు మారతాడో ఏమో… అరె, మా చంద్రబాబు ఇంతగా చెబుతున్నాడు… మా రాధాకృష్ణ చెవిలో ఇల్లు కట్టుకుని పోరుతున్నాడు… మా టీవీ5 నాయుడు కూడా చెబుతూనే ఉన్నాడు… ఇంకెప్పుడు మారతాడు..? అబ్బే… ఇలాగైతే కష్టం బాసూ… పదుగురాడుమాట పాడియై ధర చెల్లు అన్నారు పెద్దలు… పది మందీ చెబితే వినాలి కదా… పోనీ, పాలనలో నీ గురువు అని భావించే కేసీయార్‌‌ను చూసైనా నేర్చుకోవాలి కదా… చూసి కూడా నేర్చుకోకపోతే ఏమనాలి అసలు..?

సరే, హైకోర్టు ప్రతి విషయంలోనూ అక్షింతలు వేస్తోంది… ప్రతి కేసులోనూ వ్యతిరేక తీర్పు వస్తోంది… దానికి కారణాలు ఏమిటో తెలిసి, సెట్ చేసుకోవాలి తప్ప… అయ్యో, హైకోర్టులో ఏమిటీ ఎదురు దెబ్బలు, సుప్రీంలోనూ తప్పని అక్షింతలు అనుకుని వాస్తు పండితులను ఆశ్రయిస్తే ఎలా…? సరే, వెళ్లావు, ఎవరి వాస్తు సలహాలు పాటించాలో మీ రాజగురువు స్వరూపుడిని అడిగావా..? అడగకపోతివి… ఆయనకేమో వాస్తు తెలియదాయె… ఎవరో ఒకరి పేరు చెప్పేవాడుగా… లేకపోతే ఏ రాజశ్యామల యాగమో చేయించేసి, మమ  అనిపించేవాడు కదా…

సరే, ఎవరో ఏదో చెప్పారు… అసలు ఉన్న దోషమల్లా నీ సచివాలయ భవనంలోనే ఉంది అని చెప్పాడు సరే… అది ఆయన చెప్పేది ఏముంది..? చినుకు కురిస్తే జలపాతం కనిపించే నీ పాత అసెంబ్లీ ఛాంబరే చెబుతోంది కదా సచివాలయం, అసెంబ్లీ భవనాలు ఫుల్ వాస్తు దోషపూరితమని… గేట్లు మూసెయ్, ఇక నరుడి దృష్టి తగ్గిపోతుంది అన్నాడే అనుకో ఆ వాస్తుసిద్ధాంతి… జస్ట్, అలా రెండు గేట్లు మూసేస్తే చాలా..? అసలు వాస్తు దోష నివారణ అంటే ఎలా ఉండాలి..? థింక్ బిగ్ బాసూ…

ముందుగా ఆ అసెంబ్లీ భవనమే సర్వారిష్టాలకూ మూలం అని ముద్రేయాలి ముందుగా… దోష సచివాలయం సకలపాప కారకం అని చెప్పాలి… చెప్పించాలి… దాన్ని గత పాత దుష్ట, నికృష్ట పాలనకు ప్రతీకగా సాక్షిలో నాలుగు పవర్ ఫుల్ వ్యాసాలు రాయించాలి… వీలయితే సాక్షి టీవీలో పదీపన్నెండు డిబేట్లు రన్ చేయాలి… అసెంబ్లీ, సచివాలయం వాస్తు బాగాలేకపోతే ప్రజలకు ఎంత అరిష్టమో ఎస్టాబ్లిష్ చేయాలి… ఆ తరువాత ఫైర్ ఎక్విప్‌మెంట్ బాగా లేదని, వెంటిలేషన్ సరిగ్గా లేదని, ఏదైనా ప్రమాదం జరిగితే గౌరవనీయులైన సభ్యులకు, అధికార్లకు, ప్రజకు ఎంత కష్టం అనే ఆందోళనను రేకెత్తించాలి…

అప్పుడు కూల్చివేతకు పూనుకోవాలి… దాన్నీ హైకోర్టు ఆపకుండా అగ్నిమాపకంలో అదెంత వరస్టో ఏ ఎక్స్‌పర్ట్ కమిటీతో రిపోర్టు తెప్పించాలి… రెండు వేల మంది పోలీసులను పెట్టాలి… మీడియాను దూరంగా ఉంచేయాలి… పైగా వారసత్వ కట్టడాలనే సెంటిమెంట్లు కూడా ఏమీలేవు… ఏ రేవంత్‌లాగే దాని కింద సొరంగం ఉంది, నేలమాళిగలో గుప్తనిధులు ఉన్నాయని కూడా చంద్రబాబు ఆరోపించడు, ఎందుకంటే కట్టింది తనే కాబట్టి…

సో, అప్పుడు కూల్చివేతలు స్టార్ట్ చేసి, వీలయితే ఓపూట రిపోర్టర్లను, ఫోటోగ్రాఫర్లను, వీడియోమెన్‌ను రెండు ఓపెన్ బిగ్ ఆటోల్లో కుక్కి, నియంత్రిత ఫోటోగ్రఫీకి ఆస్కారం కల్పించాలి… అంతే ఖేల్ ఖతం… కొత్త భవనాలు కడతాం అని చెప్పాలి… ఓ ముహూర్తం చూసుకుని, అబ్బే, ఇక్కడ ఏం కట్టినా వేస్టే అని చెప్పేసి, సచివాలయంతోపాటు అసెంబ్లీని కూడా విశాఖకే మార్చేయాలి… నవ్యాంధ్ర, స్వర్ణాంధ్రకు ప్రతీకగా ఓ కొత్త సమీకృత భవనాలు కడతాం అనాలి… కట్టడం స్టార్ట్ చేసేయాలి… ఎంతసేపూ ఆ శ్రీశైలం నీటిని తోడుకునే పోతిరెడ్డిపాడు పొక్క గురించి, రాయలసీమ లిఫ్టు గురించేనా..? ఇవీ కాస్త జాగ్రత్తగా ఆలోచించాలి కదా… అబ్బే, ఇంకా ఎప్పుడు మారతావ్ బాస్…?!

Editors in Modi’s India have two choices — speak up or give in to intellectual slavery

The press, which is the fourth pillar of Indian democracy, is not given the same status as the other three pillars today. Journalists have to make their choice.

28 July, 2020

Indian newspapers |

Sajid Ali/ThePrint

Can the press speak? If it does not speak, then is it still the press? But what does it speak? To whom does it speak? These were questions debated at a webinar organised recently by Newslaundry — that audacious news portal that dares call out the most imperious editors of our times. As the editor of The Shillong Times, I have to confess that for the first time in my dozen years of service to this 75-year-old newspaper, I feel a sense of bondage; of not being able to breathe the air of freedom guaranteed by Article 19(1)(a) of the Constitution that is destined to secure our freedoms for us.

Am I the only one who feels that I have to correct a phrase here and a sentence there lest it offends someone? There was a time when one could just shoot from the hips when it came to issues that hurt the public cause, of course, bearing in mind that well-rehearsed adage – ‘Your freedom ends where my nose begins’.

Why is the press, which is the fourth pillar of Indian democracy, not given the same status as the other three pillars – the legislature, executive and judiciary? Why are these three pillars today almost sacrosanct and beyond reproach? Why is the press being shown its place time and again by the three other pillars, especially by the executive and judiciary? What are we in the media doing wrong? Are we doing something we have not done before? Will someone point out our transgressions? And by someone, I mean a neutral third party with no vested interest in any of the four pillars.

The job of the press

Why should the press speak, and freely? The answer to this question was given long ago by US Supreme Court JusticeGeorge Sutherland who said, “For the saddest epitaph which can be carved in memory of a vanished liberty is that it was lost because its possessors failed to stretch forth a saving hand while yet there was time.” This is true of most of us today. We are appalled at the grovelling by a section of the media in India. The primetime panel discussions on TV are orchestrated to sing praises to the Narendra Modi government.

After the Emergency, when Indira Gandhi was defeated in the elections and the Janata Party government came to power,  L.K. Advani—who was the information and broadcasting minister at the time—admonished certain media persons and said to them, “When you were asked to bend, you crawled”.

The irony is that it is Advani’s party, the BJP, which is now drawing the boundaries within which media should operate.

We are deeply grateful to our readers & viewers for their time, trust and subscriptions.

Quality journalism is expensive and needs readers to pay for it. Your support will define our work and ThePrint’s future.

So, are we any better today? And yet we do nothing other than discussing these distasteful episodes amongst ourselves. Each one of us fears to call out these journalistic misdemeanours. So they continue happily, basking in the glory of those who hold the reins of governance today. They enjoy a privileged status because they oblige and brook no dissent against the status quo.

Then there are media houses with no revenue model other than an undue reliance on government and corporate advertisements. Well, the coronavirus pandemic has revealed some ugly facets — this model is unsustainable and not by a long shot. Hundreds of journalists have been laid off, some with not even a package that will see them through for the next six months. They lost their jobs just like that because the media barons never really delved deep into the model upon which their revenues were built. Yes, the pandemic has brought down that house of cards and publications from different cities have just winded up and staff let off. What happens to those voices from the periphery? Is India now going to be a country of a few top metros where only the lives of the metrosexual matter?

A long due correction

Why must the press speak? Is that a tough question to answer? Not if one is a disciple of the old school journalism. The press gives voice to the disempowered. At least that is what was drummed into our ears by seniors in the profession. The press should bring before the executive, legislature and judiciary the social, economic and political maladies that the ordinary citizens experience on a daily basis. It is expected that such reports would nudge the conscience of the three pillars of democracy and they would rush in to address those infirmities.

It worked for a while, that is until the Modi government stepped into the corridors of power and decided it was not going to be bothered by a vigilant, questioning, meddlesome media. Period.

So, who is now holding the legislature, executive and judiciary accountable? Well, a section of the media is still doing so, although it’s gasping for air. Conformity is the order of the day. If you don’t conform, you perish. It’s a hugely polarised world we are living in. It’s the Liberal Left versus Radical Right, and most of us are caught in the middle (minus the ideology except to continue to live our lives in some meaningful way, if that is possible). We continue to speak because we still cling to our dear lives and to Freedom of Speech and Expression or its much watered-down version.

There are so many virtues attached to our freedoms and yet, when we are now seeing up close and personal the rapid erosion of those freedoms and the complete politicisation of the law enforcing agencies investigating the Delhi riots, we are stunned into silence. Speaking up extracts a price, but it’s either that or intellectual slavery. The choice is ours.

Russian anarchist Michael Bakunin, in Federalism, Socialism and Anti-Theologian, aptly remarked that “Intellectual slavery, of whatever nature it may be, will always have as a natural result both political and social slavery”.

If at all we are to reclaim our intellectual freedom, then the press has to lead the way. We have a responsibility to correct the infirmities in the three supporting pillars even as we lend ourselves to correction. Yes, correction, not denunciation, because no single pillar of democracy should have overarching influence or control over the other.

The author is a journalist and editor of The Shillong Times. Views are personal.

News media is in a crisis & only you can fix it

You are reading this because you value good, intelligent and objective journalism. We thank you for your time and your trust.

You also know that the news media is facing an unprecedented crisis. It is likely that you are also hearing of the brutal layoffs and pay-cuts hitting the industry. There are many reasons why the media’s economics is broken. But a big one is that good people are not yet paying enough for good journalism.

We have a newsroom filled with talented young reporters. We also have the country’s most robust editing and fact-checking team, finest news photographers and video professionals. We are building India’s most ambitious and energetic news platform. And we aren’t even three yet.

At ThePrint, we invest in quality journalists. We pay them fairly and on time even in this difficult period. As you may have noticed, we do not flinch from spending whatever it takes to make sure our reporters reach where the story is. Our stellar coronavirus coverage is a good example. You can check some of it here.

This comes with a sizable cost. For us to continue bringing quality journalism, we need readers like you to pay for it. Because the advertising market is broken too.

If you think we deserve your support, do join us in this endeavour to strengthen fair, free, courageous, and questioning journalism, please click on the link below. Your support will define our journalism, and ThePrint’s future. It will take just a few seconds of your time.

జర్నలిస్టు

నా పేరు జర్నలిస్టు. మా అమ్మా నాన్న పెట్టిన పేరు వేరే ఉంది. మా ఆఫీసులో నేనేమి రాసినా పేరు లేకుండానే రాయాలి. పేరు లేకుండానే బతకాలి. దాంతో నా పేరు నాకే అంత అవసరం లేనిదయ్యింది. అలాంటిది ఇక నా పేరుతో మీకేమి పని? మా ఊరిలో తప్ప దేశంలో నేను ఎక్కడయినా పని చేయడానికి అర్హుడిని అన్న మా మేనేజ్మెంట్ జర్నలిజం వృత్తిగత ప్రాథమిక సూత్రాల ప్రకారం నా ఊరు నాది కాదు. కాబట్టి దానితో మీకు కూడా పనిలేదు.

జర్నలిజం చదువుకుని, ఉస్మానియా చెట్ల కింద అర కప్పుల చాయ్ తాగుతూ పోటీ పరీక్షలు రాసి రాసి అలసి సొలసి జర్నలిజంలోకి వచ్చానా? ఇష్టపడి జర్నలిజంలోకి వచ్చానా? వచ్చాక కష్టపడి జర్నలిజం నేర్చుకున్నానా? నేర్చుకోక కష్టపడుతున్నానా? అన్న ప్రశ్నలకు నేనిప్పుడు సమాధానాలు వెతుక్కునే స్థితిలో లేను.

అందరూ పడుకుంటే నేను మేల్కొన్నాను. అందరూ మేల్కొంటే నేను పడుకున్నాను. అక్కడే నేను ప్రపంచానికి దూరమయ్యాను. ప్రపంచం కళ్లు తెరిపించే పనుల్లో నా కళ్లు మూసుకుపోతున్న విషయం నేను గ్రహించలేదు. గ్రహించే జ్ఞానం వచ్చేసరికి చేతులే కాకుండా మొత్తం శరీరం కాలుతోంది. చేతులు కాలిన తరువాత ఆకులు పట్టుకుని ప్రయోజనం లేదు. అలాంటిది శరీరమంతా కాలుతుంటే ఏ చెట్టూ నన్ను రక్షించలేదు. మానులుగా ఎదిగిన యజమానుల నీడలో ఇక ఏ చెట్టూ ఎదగదు. ఎదగకూడదు. పెరటి చెట్టు ఎలాగూ నా వైద్యానికి పనికిరాదు.

“నాకు ఉగాదులు లేవు. ఉషస్సులు లేవు. 

నేను అనంత లోక శోక భీకర తిమిరైక పతిని”.

ఇన్నాళ్లూ ప్రపంచం బాధ నా బాధ. ఇప్పుడు నా బాధ ప్రపంచం బాధ కాకుండా పోయింది.

నా ఉద్యోగం ఉంటుందో? పోతుందో? తెలియదు. జీతం నెల నెలా వస్తుందో? రాదో? తెలియదు. ముప్పయ్ శాతం అంటే ముప్పయ్ శాతం కట్ చేసి డెబ్బయ్ శాతం జీతం ఇస్తారనుకున్నా. డెబ్బయ్ శాతం జీతం కట్ చేసి ముప్పయ్ శాతమే ఇస్తారని బ్యాంకులో పడేదాకా తెలియలేదు. ఆ ముప్పయ్ శాతమయినా ఇవ్వని కంపెనీలతో పోలిస్తే మా యజమాని దేవుడు. ఆయన, ఆయన భార్యా పిల్లలు చల్లగా ఉండాలి.

వర్క్ ఫ్రమ్ హోమ్ అంటే సాఫ్ట్ వేర్ లాగా ఏవేవో కలలు కన్నా. వర్క్ ఉంటేనే ఫ్రమ్ హోమ్ అని మా హెచ్ ఆర్ డిపార్ట్ మెంట్ తెలుగులో ఏడు విభక్తుల్లో లేని కొత్త విభక్తిని ఆ మాటకు వెతికి చెప్పింది. నిజమే. ఎప్పుడో మూడు వందల సంవత్సరాల క్రితం రాసుకున్న విభక్తి ప్రత్యయాలు ఇప్పుడెలా సరిపోతాయి?

ఇక వర్క్ ఉంటేనే ఉద్యోగం. యజమానికి డబ్బులొస్తేనే ఉద్యోగం. ధర్మం కూడా. ఇన్నేళ్లలో యజమాని ఆర్జన ఈ ముష్టి మూడు నాలుగు నెలల తరుగుదలను తట్టుకోలేదా అన్నది అర్థం లేని ప్రశ్న. ఆర్థిక లాభనష్టాల శాస్త్రం అడగకూడని ప్రశ్న. ఆదర్శాల క్రస్ట్ గేట్లు రోజూ ఎత్తేవారిని మాటమాత్రంగా కూడా అనకూడని స్థితి.

మా పిల్లలు పెద్దవారయ్యారు. కాలేజీలు. డొనేషన్లు. ఫీజులు. ఇంటి లోన్, వెహికిల్ లోన్ ఈఎంఐలు. అనారోగ్యాలు. ఆసుపత్రుల ఖర్చులు. అంతా అగమ్యగోచరంగా ఉంది. నేను జర్నలిస్టును కాకుండా ఉంటే బాగుండేది అని ఇప్పుడు నన్ను నేను రద్దు చేసుకుంటున్నాను. నేను మనిషిగా మిగిలి ఉండడానికి దారులు వెతుక్కుంటున్నాను. నన్ను నమ్ముకున్న నా కుటుంబాన్ని నిలబెట్టుకోవడం తప్ప నాకిప్పుడు ఏ ఆదర్శాలూ లేవు. ఉన్నా నాకవసరం లేదు.

ఉసురు తగిలి పోతారని తెలుగులో చేతకానివారు అనుకోవాల్సిన చేతకాని మాట. మా మనసులో మౌనంగా తిట్టుకున్నా దాన్ని అక్షరాల్లోకి అన్వయించే నిగూఢ గూఢచర్య సాఫ్ట్ వేర్ మీదగ్గరుందన్న ఎరుక మాకుంది. కాబట్టి స్వగతంలో కూడా కసితీరా తిట్టుకోలేని దీనులం. పేద జర్నలిస్టు కోపం పదవికి చేటు.

అక్షరం అంటే నాశనం లేనిది అని చాలా లోతయిన అర్థమేదో ఉన్నట్లుంది. మేము క్షయమవుతూ మేము రాసే అక్షరం మాత్రం క్షయం కాకుండా ఉండడం ప్రకృతి సహజన్యాయ సూత్రాలకు విరుద్ధం కాదా? అయినా నోట మాట లేని నిర్ వచనంగా పడి ఉండాల్సిన వాళ్లం. మాటల నిర్వచనాలు మాకెందుకు?

కరోనా త్వరగా చచ్చి మళ్లీ మీకు పూట పూటా కోట్లకు కోట్లు వచ్చి మా వంద శాతం జీతం మాకొస్తే చాలు.

భగవంతుడా!

మా యజమానికి ఏ కష్టం, ఏ నష్టం కలగకుండా చూడు స్వామీ!

అన్నట్లు- మొన్న మా సెక్షన్ హెడ్ కరోనా జ్వరం వచ్చినా కర్తవ్య నిష్ఠతో, తదేక దీక్షతో, మొక్కవోని ధైర్యంతో నాలుగు రోజులు అలాగే తుమ్ముతూ దగ్గుతూ ఆఫీస్ కు వచ్చి ఇంకో నలభై మందికి కరోనా వాయనం ఇచ్చారు. ఇంకో చోట ఇది జరిగి ఉంటే మనకు పెద్ద వార్త. అది వార్త కాకుండా పోయిందని జర్నలిజం నైతిక ప్రమాణాల గురించి కాదు నా బాధ. ఆ నలభై మందిలో నేను కూడా ఒకడిని అన్నదే నా బాధ. నా వల్ల నా భార్యా పిల్లలకు కూడా సోకింది. అయినా నేను సెల్ స్విచ్ ఆఫ్ చేసుకుని మౌన క్వారంటైన్ లో ఉండి- ఏది వార్త? ఎవరికి వార్త? ఏది ఎందుకు ఎవరికి ఎలా వార్త కాదు అని సైద్ధాంతికంగా నాలో నేనే చర్చించుకుంటున్నాను. మనం పోరాడాల్సింది రోగంతో కానీ- ఉద్యోగంతో కాదు-అన్న స్ఫూర్తిని వెలిగించిన మా హెడ్ ముందు నేను సిగ్గుతో హెడ్ దించుకుంటున్నాను.

నేను ఎన్నో వార్తలు రాశాను. హెడ్డింగులు పెట్టాను. అనువాదాలు చేశాను. ఎడిటింగులు చేశాను. సంపాదకీయాలు కూడా రాశాను. నా వార్త ఇప్పుడు నాకు అర్థం కావడం లేదు. నా వార్తకు శీర్షిక లేదు. ముగింపు ఉందో లేదో తెలియదు. ఎలా అనువదించుకోవాలో అంతుపట్టడం లేదు. నా జీతం ఎడిటింగ్ ఒక్కటే గుర్తొస్తోంది. నెల సంపాదన లేకుంటే సంపాదకీయం ఎలా రాయగలను?

లోకంలో ఎన్నెన్నో బాధలకు, కన్నీళ్లకు-

నిరాశ

నిస్పృహ

అడియాస

గోస

దేవులాట

తన్లాట/తనకులాట 

యాసట

వైరాగ్యం

వేదన

ఆవేదన

సంవేదన

పరివేదన

రోదన

మౌన రోదన

ఆక్రందన

దుఃఖం

యాతన

బతుకు ఆరాటం

అస్తిత్వ పోరాటం

సంఘర్షణ

అంతర్మథనం

కోపం

ఉక్రోషం

నిస్సహాయత

వ్యథ

వ్యాకులత 

శోకం

కష్టాలు

కడగండ్లు

ఇబ్బందులు

ఆపదలు

అగచాట్లు

దోర్బల్యం

దీనావస్థ

దుస్థితి

దురవస్థ

వెట్టి చాకిరి

గొడ్డు చాకిరి

గాడిద చాకిరి

కాంట్రాక్ట్ కొలువు

అవుట్ సోర్సింగ్ కొలువు

సెలవుల్లేని కొలువు

సెంటీ మీటర్ వార్తల కొలువు

మిల్లీ మీటర్ వార్తల కొలువు

యాడ్స్ తెస్తేనే కొలువు

ఒట్టి ఐ డి కార్డ్ కొలువు 

సంక్షోభం

వైపరీత్యం

వైక్లబ్యమ్ 

విధి విలాసం

విధి వంచితులు

బాధాసర్పదష్టులు 

కన్నీరింకిన బతుకులు

అగమ్యగోచరం

నడి సంద్రంలో నావ

చుక్కాని లేని నావ

తెగిన గాలిపటం

గమ్యం లేని పయనం 

కొన ఊపిరి

తుది ఆశ

దింపుడు కళ్లెం ఆశ 

శ్మశాన వైరాగ్యం 

వేదాంతం

కన్నీటి కథలు

దుర్భర వ్యథలు…అని కన్నీళ్ళకే కళ్లల్లో రక్తం వచ్చేలా రాశాను. ఈ మాటలన్నీ ఒకేలా అనిపించినా ఒకటి కాదు. అర్థంలో తేడాలున్నాయి. ఇందులో ఏయే మాటలు నాకిప్పుడు అన్వయం అవుతాయో నాకే తెలియడం లేదు.

ఇప్పుడు నామీద నేనే రాసుకోలేని,

నాకు నేనే అర్థంకాని ఒకానొక వార్తను.

ఓ  జర్నలిస్టు

$$$$$$$$$

HRD guidelines to conduct exams by September: Not feasible, says Tamil Nadu

Tamil Nadu has the highest Gross Enrollment Ratio of 49 per cent among the States, resulting in a large number of students studying in various Universities.

Tamil Nadu Government has said that the new guidelines by the Human Resource Development (HRD) Ministry, which mandated that all the educational institutions across the country shall conduct examinations by September 2020 for the final semester students, will not be feasible. The new guidelines have many constraints and difficulties which include the students reaching the examination centres, as many of them reside outside the district or state and some even outside the country.

It is also not feasible to conduct online examinations, considering the various issues relating to digital access to the students.

Tamil Nadu Government today asked the Center to give freedom to the states to work out its own assessment methods for students, without compromising on the quality and academic credibility.

In a letter to the Ramesh Pokhriyal Nishank, Minister for Human Resource Development, Tamil Nadu’s Chief Minister Edappadi said that Covid-19 pandemic is showing a surge in various parts of the country including Tamil Nadu.

Tamil Nadu has the highest Gross Enrollment Ratio of 49 per cent among the States, resulting in a large number of students studying in various Universities, Colleges and Polytechnics. Though we had scheduled their semester examinations in April 2020, these examinations could not be conducted as scheduled because of Covid-19 pandemic.

The UGC on April 29, 2020, had issued guidelines which provided flexibility to the universities and colleges for the conduct of exams, without any restrictions on the guidelines / directions issued by the appropriate Government / Competent Authority.

The new guidelines which were issued on July 6, 2020, mandated that all the educational institutions across the country shall conduct examinations by September 2020 for the final semester students.

Moreover, most of the government and private arts, science and engineering colleges, polytechnics and other institutions of higher learning (including the hostels, classrooms etc.,) in the state have been converted into Covid-19 Care Centres for housing asymptomatic patients under quarantine and these centres may continue as Covid-19 centres for some more time.

“Therefore, if we are not in a position to conduct examinations even after waiting till September 2020, it would jeopardise the future of the students who are in their final year / semester. Moreover, it will also unnecessarily affect the future of the students who were recruited through campus selections and the students who have applied for courses abroad, who may have to join in the month of October 2020, after the ban on international travel is lifted,” said the Chief Minister.

He added, many States in the country have taken a decision not to conduct the final semester examinations. In order to ensure career opportunities, future prospects and to simultaneously safeguard the principles of health, safety, fair and equal opportunity for students, the states may be given the freedom to work out its own assessment methods, without compromising on the quality and academic credibility.

He asked the HRD minister to direct the respective Apex authorities like University Grants Commission (UGC), All India Council for Technical Education (AICTE), Council of Architecture (COA), Pharmacy Council of India (PCI), National Council of Teachers Education (NCTE) and National Council for Hotel Management and Catering Technology to endorse the decisions of the respective state governments, which would be based on the local prevailing Covid 19 conditions.

“This would go a long way in rendering justice and fairness to the parents and the students, during these distressful times,” said the Chief Minister.

‘3 Idiots’ Inspiration Sonam Wangchuk Alert The Indians. | by Rahul Kumar | Medium | Telangana

‘3 Idiots’ Inspiration Sonam Wangchuk Alert The Indians. | by Rahul Kumar | Medium | Telangana

పసుపు పాల కంటే ఎఫెక్టివ్‌గా పనిచేసే ఇమ్యూనిటీ డ్రింక్ ఇదే..

Telugu News

Ravula Amala | Samayam Telugu | Updated: 08 Jul 2020, 09:01:00 PM

ఈ మధ్య ఎక్కడ చూసినా ఇమ్యూనిటీ గురించిన కబుర్లే వినిపిస్తున్నాయి. ఇమ్యూనిటీని ఎలా పెంచుకోవాలి అనే చర్చలే నడుస్తున్నాయి. అసలు ఈ ఇమ్యూనిటీ అంటే ఏమిటి, దాని కధా, కమామిషూ ఏమిటో తెలుసుకుందాం.

74188998

74188998

   

ఇమ్యూనిటీ అంటే ఏమిటి?

ఇమ్యూనిటీ అంటే రోగనిరోధక శక్తి. ఈ శక్తి మనని ఇంఫెక్షన్స్ నించీ, జబ్బులనించీ కాపాడుతుంది. మనం పుట్టినప్పుడే కొంత ఇమ్యూనిటీతో పుడతాం. దీన్ని నాచురల్ ఇమ్యూనిటీ అంటారు. తరువాత మనం తీసుకునే ఆహారాన్ని బట్టి, మన జీవనశైలిని బట్టీ, మన పరిసరాలని బట్టి మనకి కొంత ఇమ్యూనిటీ పెరుగుతుంది. దీనిని ఎక్వైర్డ్ ఇమ్యూనిటీ అంటారు. అత్యవసర పరిస్థితుల్లో ఇంకొకరి నించి ట్రాన్స్ఫెర్ చేసే ఇమ్యూనిటీని పాసివ్ ఇమ్యూనిటీ అంటారు. ఇది ఆ అవసరానికే పనికొస్తుంది. నాల్గవది ఇమ్యునైజేషన్. అంటే వ్యాక్సిన్ల వంటి వాటి ద్వారా కొన్ని ప్రత్యేకమైన రోగాలను నిరోధించే శక్తి ని కలుగచేయడం.

ఈ ఇమ్యూనిటీని మనం పెంచుకోగలమా?

చక్కగా పెంచుకోగలం. ఇమ్యూనిటీని రకరకాల మార్గాల్లో పెంచుకోగలం. రోజుకి ఆరు నించీ ఎనిమిదిగంటల నిద్రా, రోజూ కనీసం ముప్ఫై నిమిషాల వ్యాయామం, ఒత్తిడి తాగించుకుని ప్రశాంతం గా ఉండడం, కావాలసినంత నీరు తాగడం తో పాటూ ఇమ్యూనిటీని పెంచే ఆహార పదార్ధాలు తీసుకోవడం ద్వారా ఇమ్యూనిటీ ని పెంచుకోగలుగుతాం. నిజానికి త్వరగా ఇమ్యూనిటీ పెరగాలంటే ఆహారమే ఏకైక మార్గం. పండ్లూ, పండ్ల రసాలూ, తాజా కూరగాయలూ, పాలూ, పాల పదార్ధాలూ సరైన పాళ్ళలో తీసుకుంటే ఇమ్యూనిటీ తొందరగా పెరుగుతుంది.

వాతావరణం మారిన ఈ సమయం లో రుచి గా ఉండే ఒక ఇమ్యూనిటీ బూస్టర్ ని ఇక్కడ పరిచయం చేస్తున్నాం. మీరు కూడా హాయిగా ఈ డ్రింక్ ప్రిపేర్ చేసుకుని తాగి హాపీ గా ఉండండి.

మనందరికీ గోరువెచ్చని పాలలో ఒక్క చిటికెడు పసుపు వేసి రాత్రిపూట తాగడం తెలుసు. చిన్నపిల్లలకి ఇది బాగా హెల్ప్ చేస్తుందని వాళ్ళకి రెగ్యులర్ గా ఇస్తూ ఉంటాం. దీన్నే కొంచెం మారిస్తే పిల్లలూ, పెద్దలూ కూడా చాలా ఇష్టంగా తాగుతారు. ఇది తయారు చెసేప్పుడే కొంచెం ఎక్కువ తయారు చేసుకోండి. పిల్లలూ, పెద్దలూ కూడా మరి కాస్త కావాలని అడుగుతారు. పైగా ఇది వీగన్ కూడా. ఈ వీగన్ టర్మరిక్ జింజర్ ఫ్రాపే ని ఎలా తయారు చేసుకోవాలో చూద్దాం.

samayam telugu

jpg (9)

వీగన్ టర్మరిక్ జింజర్ ఫ్రాపే

కావలసిన పదార్ధాలు:

ఆల్మండ్ మిల్క్ - ఒక కప్పు

పసుపు - ఒక టీ స్పూన్

అల్లం - ఒక టీ స్పూన్

బాదాం పప్పు - మూడు

నట్ మెగ్ పౌడర్- ఒక చిటికెడు

దాల్చిన చెక్క పొడి - ఒక చిటికెడు

మిరియాల పొడి - ఒక చిటికెడు

బెల్లం పొడి - ఒక టీ స్పూన్

తయారు చేసే పద్ధతి

బాదాం పప్పులని సన్నని తరుగులా చేసి పక్కన ఉంచండి. మిగిలిన పదార్ధాలనీ బాగా బ్లెండ్ చేసిన తరువాత ఈ సన్నని బాదాం పప్పుల తురుముని కూడా అందులో కలిపి అస్వాదించండి. ఇది బనానా అవకాడో మ్యూస్ తో కలిపి తాగితే ఇంకా మంచిదని నిపుణులు చెబుతున్నారు.

ఈ ఫ్రాపే చాలా రుచిగా ఉంటుంది. ఇది తాగితే మీ టేస్ట్ బడ్స్ కి మంచి ఫీస్ట్ ఇచ్చినట్లే. ఇందులో కలిపిన పసుపు, మిరియాలు, దాల్చిన చెక్క వలన ఇమ్యూనిటీ పెరగడానికి సహకరిస్తుంది. పైగా ఇందులో బెల్లం కూడా కలిపాం కనక శరీరానికి ఐరన్ అందుతుంది. ఈ మాన్సూన్ టైం లో ఇంత కంటే ఇంకేం అక్కర్లేదు.

బనానా అవకాడో మ్యూస్ కూడా కలిపి తీసుకున్నారనుకోండి, అందులో ఉన్న అరటి పండు, అవకాడో, నట్స్ వల్ల రుచి కి రుచీ, ఆరోగ్యానికి ఆరోగ్యం.

'సమయం వార్తలను ఎప్పటికప్పుడు తెలుసుకోండి

Like

డౌన్‌లోడ్ యాప్‌

ఎక్కువగా చదివినవి

Adv: అమెజాన్‌లో వన్ స్టాప్ ఆడియో స్టోర్

ఈ 3 టిప్స్ పాటిస్తే చాలు.. కరోనా అస్సలు రాదంటున్న ఆయుర్...

పిల్లలు పుట్టడం లేదా.. ఈ టీని తాగితే సమస్య తీరుతుందట.....

ఈ టీ తాగితే చాలు.. ఎంత బరువున్నా ఈజీగా తగ్గుతారు.....

మిరియాలతో ఇలా చేస్తే జలుబు తగ్గి ఇమ్యూనిటీ కూడా పెరుగుత...

పిల్లలు పుట్టడం లేదా.. ఈ టీని తాగితే సమస్య తీరుతుందట..

తరవాత కథనం

మరింత సమాచారం తెలుసుకోండి:

పసుపు పాలుఇమ్యూనిటీని పెంచుకోవడం ఎలాtips for immunity powernatural ways to increase immunitybest immunity drink

Web Title : vegan turmeric ginger drink for immunity boosting

Telugu News from Samayam Telugu, TIL Network

 | Andhra Recipes in Telugu | Relationship Tips in Telugu | Health Tips in Telugu

Telugu Newslifestylehome remediesvegan turmeric ginger drink for immunity boosting

యాప్‌లో చదవండి

పిల్లలు పుట్టడం లేదా.. ఈ టీని తాగితే సమస్య తీరుతుందట..

ఈ 3 టిప్స్ పాటిస్తే చాలు.. కరోనా అస్సలు రాదంటున్న ఆయుర్వేద నిపుణులు..

ఈ టీ తాగితే చాలు.. ఎంత బరువున్నా ఈజీగా తగ్గుతారు..

మిరియాలతో ఇలా చేస్తే జలుబు తగ్గి ఇమ్యూనిటీ కూడా పెరుగుతుంది..

బేకింగ్ సోడాతో ఇలా చేస్తే గుండెకి మంచి రక్తం అందుతుంది..

EXPLORE TELUGU SAMAYAM : Telugu News HeadlinesAP News in TeluguTelangana NewsHyderabad News in TeluguTelugu News LiveLatest News in TeluguHyderabad Crime NewsGST in TeluguIndia News

OTHER TIMES GROUP NEWS SITES : Economic TimesOrder NewspaperColombia Ads and PublishingNBT Gold PodcastEi Samay Gold Podcast

OTHER LANGUAGES

HindiKannadaMalayalamTamilMarathiBanglaSamayamGujaratiEnglish

DOWNLOAD OUR APPS

FOLLOW US ON

Contact UsAbout UsTerms of useDesktop VersionPrivacy policyCreate Your Own AdAdvertise with usFeedbackNewsletterSitemapRSS

Copyright - 2020 Bennett, Coleman & Co. Ltd. All rights reserved. For reprint rights : Times Syndication Service

job loss

మా డైరెక్టర్ మీటింగుకి పిలిస్తే టీంలో సంతోష పడని వాళ్లుండరు. పెద్దాయనకి వాళ్ళు చేసే ప్రాజెక్టులు, కొత్త టెక్నాలజీలు గురించి చెప్పి మెప్పు పొందాలని ఉత్సాహంతో ఉంటారెప్పుడు. నాకు అలా ఎప్పుడూ అనిపించలేదు. ఒక మ్యానేజరుగా నన్ను ఆయన చాలా సార్లు కలిసి పని గురించి చర్చించడం, టీం గురించి తెలుసుకోవడం, పబ్లిక్ ఫోరమ్ లో నేను మాట్లాడటం ఆయన చూశారు. అలాంటిది మరుసటిరోజు నాలుగు గంటలకు ఆయనే స్వయంగా ఒక మీటింగ్ పెట్టడం అదే మొదటి సారి. కేవలం తారీకు, సమయం మాత్రమే ఉన్నాయి ఆయన పంపిన మెయిల్ లో. ఫలానా దాని గురించి ఏమైనా మాట్లాడతారా, నా వైపు నుండి ఏమైనా వివరాలు సిద్ధం చెయ్యాల్సి వస్తే ఏమీ తెలీకుండా ఎలా అని నేను పని చేసే ఇద్దరు సీనియర్లను అడిగాను. వాళ్ళకీ తెలీదు అంటే, సర్లే చూద్దాం ప్రస్తుత కరోనా పరిస్థితుల్లో బిజినెస్ గురించి ఏమైనా చెప్తారేమో అనుకున్నా. మోడీ గారు ఈ టైంకి జాతినుద్దేశించి ప్రసంగిస్తారు అంటే ఏం చెప్తారో అని ఆత్రుతతో ఉంటాం కదా, అలా అనిపించింది.

 

మర్నాడు జూమ్ మీటింగుకి లాగిన్ అయ్యాక ఆయనతో పాటు మా డిపార్ట్మెంట్ HR అతను కూడా ఉన్నారు. నాకెందుకో తేడాగా అనిపించింది వాతావరణం. పెద్దాయన ముభావంగా కేవలం నాలుగు నిమిషాల్లో చెప్పాల్సింది చెప్పేసారు. బిజినెస్ బాలేదు కాబట్టి మెల్లగా కొంతమందిని కంపెనీ నుండి తీసేస్తున్నాం అని.

“I am sorry, I have to let you go” అన్నారు. ఆ తర్వాత ఆయన మీటింగ్ నుండి వెళ్లిపోయారు. HR అతను “please share your screen, go to dashboard and click the ‘EXIT’ button” అన్నారు. నాకు అర్ధమైంది. Severance package తగ్గించడం కోసం మాతోనే రాజీనామా చేయిస్తున్నారని. నో అనడానికి లేదు. నేను ఈ తతంగం అంతా అయిదు నిమిషాల్లో చేసేసాను.

“Any questions?” అని అడిగారు HR.

“No” అన్నాను.

“Ok. Your laptop data will be wiped out by 8pm. Please copy all personal files in a separate folder. We will backup the files and send you the link once we collect your laptop from the address on file” అన్నారు.

ఆ సమయంలో ఆ HR అతను నాకు ఒక క్రైమ్ థ్రిల్లర్ సినిమాకి ‘Thoughtful’ అని రివ్యూ రాసే వాడిలా కనిపించాడు.

 

 

 

“Ok” అని చెప్పి మీటింగ్ నుండి బయటకి వచ్చాక కాని నాకు పది నిమిషాల క్రితం ఏం జరిగిందో మెదడులో రిజిస్టర్ అవ్వలేదు. అయ్యాక ఏం చెయ్యాలో అర్ధం కాలేదు. ఇంట్లో ఉన్న అమ్మ వాళ్ళకి చెప్పాలా, నాన్నకు ఫోన్ చెయ్యాలా…ఇప్పుడేంటి? ఇవేమీ కాదు. కంపెనీ వాళ్ళు ఎలా అయినా ఉండనీ, I will exit with grace and dignity అనుకున్నాను. అర్జెంటుగా నాతో పని చేస్తున్న టీమ్స్ కి ఇబ్బందులు రాకూడదని ఫైల్స్ అన్నీ అప్డేట్ చేసాను. నా PF, Form 16, insurance అవి ఇవి అన్నీ డౌన్లోడ్ చేసి, చివరిగా నా కోలీగ్స్ కి ఒక థాంక్యూ ఈమెయిల్ పంపేటప్పటికి 7.55pm అయ్యింది. సరిగ్గా 8pm కి data wipeout మొదలైయ్యింది. ఈ హడావిడిలో నేను వెళ్ళాక నాతో పని చేసే 83 మంది ఇబ్బంది పడకూడదనే ఆలోచించాను. వాళ్ళకి అన్నీ సిద్ధం చేసి బయటకు వచ్చాను. తర్వాత అలానే కూర్చుండి పోయాను. మెల్లగా అర్ధం అవుతోంది మెదడుకి. ఉద్యోగం పోయిందని. రేపట్నుంచి లాగిన్ అవ్వక్కర్లేదని. నాలుగంటే నాలుగు నిమిషాల్లో మొత్తం తారుమారు అయిపోయింది. రేపటి నుండి బిజీగా ఉండను. ఉరుకులు పరుగులు లేవు. టీం కాల్ టైంకి ఇంట్లో ఎం చేస్తుంటాను అనే ఆలోచనలు. తన కుటుంబంలో ఒకటేసారి నలుగురిని ఒక రోడ్ ప్రమాదంలో పోగొట్టుకున్న మా సాత్విక్ గుర్తొచ్చాడు. ఆ కష్ట సమయంలో అతని సెలవలని, ఇన్సూరెన్సు అని సాయం చేశానని తర్వాత చాలా సార్లు కృతజ్ఞతలు చెప్పాడు. లొక్డౌన్లో సిమ్లా వెళ్ళిపోయాడు. ఇక దగ్గరలో కలవడు కదా.

 

మా నందిత. US టీంతో ఏదైనా ఇబ్బంది అయితే, వెంటనే నా దగ్గరకి వచ్చేది. వీళ్ళు మళ్ళీ ఇలానే చేస్తున్నారు చుడక్కా అంటూ చిరాకు పడేది. కోపం తగ్గించుకో అని ఇప్పుడు ఓపిగ్గా ఎవరు చెప్తారు?

 

ఇంట్లో వాళ్ళకి ఏం చెప్పలేదు. ఆ రోజు కాదు, ఆ తర్వాత పది రోజులు వరకు వాళ్లకేం చెప్పలేదు. లాప్టాప్ కోసం ఆఫీస్ వారు ఇంకా రాలేదు. రోజూ దాని ముందు అలానే కూర్చునేదాన్ని. మరుసటి రోజు సరిగ్గా టీం కాల్ టైంకి వంటింట్లో సింక్ దగ్గర టిఫిన్ గిన్నెలు కడుగుతుంటే బాధ ఆగలేదు. ఉదయం కాల్లో 15 మంది ఉన్న ఒక ప్రాజెక్ట్ టీం నుండి అప్డేట్ తీసుకునే నేను ఉప్మా గిన్ని మాడిందని ఇనుప పీసుతో దాన్ని గీకుతున్నప్పుడు నా లోపల జరిగిన యుద్ధానికి నేను ఆ నిమిషం భూమి మీద లేకపోయినా పర్లేదు అనిపించింది. గబ గబా చేతులు కడుక్కోని లాప్టాప్ దగ్గరకి వెళ్తే స్క్రీన్ మీద “Laptop is frozen by ITS for security reasons” అని ఉంది. దాన్ని ఆలా చూస్తూ ఉండిపోయాను. కళ్ళలో నుండి నీళ్లు ఎప్పుడు వచ్చాయో, ఎంత సేపు ఆలా ఉండిపోయానో నాకే తెలీలేదు.

 

 

కుటుంబాన్నిపోషించాల్సిన బాధ్యత లేదు. నా మీద ఆధార పడే వాళ్ళు లేరు. ఉద్యోగం లేకపోతే ఎలా బ్రతకాలని దిగులు లేదు. వైరస్ కారణంగా ఇదంతా జరిగిందని అని ఒకరు మీద కోపం లేదు. అయినా ఏదో వెలితి. మా అమ్మాయి బీ టెక్ ఫస్ట్ వచ్చిందండి అని చెప్పుకునే అమ్మ నాన్న ఉద్యోగం పోయిందంటే బాధ పడతారనీ కాదు. నేను గెలిచినప్పుడు నా పక్కన ఉన్నారు ఇద్దరు. అలాగే ఓడిపోయినప్పుడు కూడా చాలా సార్లు ధైర్యం చెప్పి ముందుకు నడిపారు. జీవితంలో ఇదే మొదటి సారి దెబ్బతినడం అంటే అదీ కాదు. మరి దేని గురించి నేను ఇంతలా బాధ పడుతున్నాను అనేది అర్ధం కాలేదు. లొక్డౌన్ లో మరో లొక్డౌన్ లా అనిపించింది. మొత్తానికే ఒంట్లో ఓపిక లేకుండా పోయింది. ఒక ఉల్లిపాయ కొయ్యి అని పిన్ని చెప్తే సగం కోసి ఓపిక లేక కూర్చుండిపోయాను. నాకు తెలీకుండా కళ్ళు చెమ్మగిళ్లాయి. అయినా కారణం తెలీలేదు. డాన్స్ క్లాస్ కి ఏదో సాకు చెప్పి వెళ్ళలేదు. లోపలంతా ఖాళీగా ఉంది. ఎవరైనా మాట్లాడితే, “అబ్బా, ఎందుకు ఈ మనిషి ఇంతలా మాట్లాడుతున్నారు” అనిపించేది. మంచం దిగకుండా అలానే పడుకోవాలని, తిండి మీద ధ్యాస లేకుండా, చీకటిలో అలానే ఉండాలని అనిపించేది.

పై పైన పనులు చేయడం, ఫోన్లు మాట్లాడటం ఇలా అన్నీ మామూలుగా చేస్తున్నా, లోపల మాత్రం బాలేదు. మనసుకున్న అంతులేని పొరల్లో కేవలం పైన పోర బాగుంది అనేలా ఉంది. మూడో రోజుకి విపరీతమైన తల పోటు, మైగ్రైన్ మొదలైంది. అమ్మకి ఏమి అర్ధమైందో తెలీదు కానీ, రాత్రి పది గంటలకు పక్కకి తిరిగి చూస్తే తను నా తల నిమురుతూ పక్కన పడుకొని ఉంది. అప్పుడు అనిపించింది, సుశాంత్ సింగ్ చేసింది మంచి పనా అని. ఆ ఆలోచనకి ఒళ్ళు జలదరించింది. Was he right? Did he do the right thing to get through the pain? ఆ తర్వాత రెండ్రోజులు అదే ఆలోచన.

నేను క్యాంపస్ లో సెలెక్ట్ అయ్యి, బీ టెక్ మూడో సంవత్సరం నుండి ట్రైనీ గా చేరి ఇక్కడ వరకు రావడానికి ఆరేళ్ళు పట్టింది. ఆరేళ్ళు కష్టం నాలుగు నిమిషాల్లో తుడిచేశారా? Where did the empathy go? We are social animals with emotions. We need to love, be loved, cared for. Do layoffs mean ruthlessness? Don’t people deserve a healthy ‘bye’? “We are connected in infinite ways with every single person we interact with. The love, the hate, the endless emotions are all part of us, a package that’s been together.”

83 మంది టీంలో నా చివరి మెయిల్ చూసి నలుగురు ఫోన్ చేసారు. ఎనిమిది మంది వాట్సాప్ మెసేజులు పెట్టారు. అంటే ఎంత ఎక్కువ కాల్ చేస్తే అంత గొప్ప అని కాదు. It’s never about numbers. Be it life or social media, it’s never ever quantity, but always quality. నాకు ఇంత మంది ఫాలోయింగ్ ఉంది అని సోషల్ మీడియా లో ఎవరైనా చెప్పుకుంటే వాళ్ళ మీద జాలేస్తుంది. అస్తమానం అక్కడే బ్రతకడం అంటే ఇల్లు, ఇంట్లో వారిని, నీ ఎదుగుదల అశ్రద్ధ చేస్తున్నట్టే అని ‘నా’ అనే మనిషి నాకు నేర్పిన పాఠం అది. టచ్ లో ఉన్న వాళ్ళని పరిస్థితులు బాగుపడ్డాక కలుస్తాము. కాదనుకున్న వారిని, “pleasure knowing them” అనుకుంటాం. కానీ, టీం అంటే కేవలం కలిసి పనిచేయడం కాదు కదా. “You are not a team because you work together. You are a team because you trust, respect, and care for each other.” – Vala Afshar.

 

ప్రాజెక్ట్ డెడ్లైన్ అంటే తిండి నిద్ర లేకుండా పని చేస్తాం కదా, అలానే, couldn’t the firm stretch for a decent lay off? A pink slip at least? ఇంట్లో పని వాళ్లని కూడా నాలుగు గంటల్లో పనిలో నుండి తీసేయము. ఈ లొక్డౌన్ లో నా ఫ్రెండ్స్ కి వెళ్తున్నాను అని సర్రిగా చెప్పలేకపోయాను. తర్వాత టచ్ లో ఉంటారు, ఉండకపోవచ్చు. అది వేరు. ఎవరింటికైనా ఫంక్షన్ కి వెళ్లి, నాకు టైం లేదని చెప్పా పెట్టకుండా వచ్చేసి, ఇంటికి వెళ్లి మెసేజ్ చేస్తా అంటే ఎలా ఉంటుంది? There has to be a dignity for a closure too. సినిమాలో ‘శుభం’ కార్డు వేస్తారు, లేకపోతే ఆర్టిస్టుల పేరులు వేస్తారు, ‘ది ఎండ్’ అని వేస్తారు… ఇవ్వన్నీ సినిమాకి ముగింపు అని మర్యాదగా చెప్పటం కోసమే.

 

 

ఇది కాకుండా తెలిసినవాళ్ళు పాఠాలు మొదలు పెట్టారు. “వదిలేయ్. నీకేం తినడానికి గతి లేకనా? జీవితంలో ముందుకు సాగాలి, ఎదగాలి అది ఇది అని. వాళ్ళ ప్రేమ అర్ధమైంది కానీ వాళ్ళ టైమింగ్ ఇబ్బంది పెట్టింది. The distress that one goes through while feeling helpless, not being able to do anything is beyond imagination. The vacuum sucks you in.

బాధలో ఉన్నప్పుడు సాయం చెయ్యాలని ఒక్కోసారి మనం ఎక్కువ చేస్తామేమో. దేనికైనా టైమింగ్ ముఖ్యం అంటారు కదా, అది దీనికి కూడా వర్తిస్తుంది. ఇబ్బంది చిన్నదైనా పెద్దదైనా అవతల వాళ్ళకి ఊపిరి ఆడనంతగా విసిగించకూడదు. అప్పుడప్పుడు కాల్ లేక మెసేజ్ చాలు. వాళ్ళకి ఇష్టమైతే మాట్లాడతారు, లేకపోతే ఇంకోసారి చూడచ్చు. ఆ టైంలో వాళ్ళు ఆలోచిస్తున్నారు ఏమో. జరిగింది జీర్ణించుకోవడానికి సమయం తీసుకుంటున్నారేమో. అంతే కాని వాళ్ళని పదే పదే విసికించి, వాళ్ళకన్నా ముందు మనం బాధ పడి, ఇది అంతా ఇంకా ఇబ్బందిగా ఉంటుంది. లేకపోతే, I am always available for a call if you need to talk అని పెట్టకండి. నాకు తెలిసి బాధలో ఉన్న చాలా మంది ‘నన్ను పట్టించుకో’, ‘నేను బయటకి చెప్పుకోవాలి’ అని ముందు అడుగు వెయ్యరు, మీకు కాల్ చెయ్యరు, మెసేజ్లు పెట్టరు. Call them, text them, meet them, but the balance is important. ఎప్పుడూ హుషారుగా ఉండే అమ్మాయి ఏంటి తిరిగి రిప్లై ఇవ్వట్లేదని ఒకే ఒక ఫ్రెండ్ ‘ఏమైంది’ అని అడిగారు నన్ను. That is balance, giving people their space. The thing most people miss is, while thinking they are trying to help us, they themselves are trying to cure unhealed portions of their lives. నేను టైంకి కాల్స్ మాట్లాడట్లేదని, మెసేజ్లు రిప్లై ఇవ్వలేదని అలిగి వెళ్లిపోయిన వాళ్ళు కూడా ఉన్నారు. నువ్వు మాట్లాడటం తగ్గించావు కదా, అందుకే మేము మాట్లాడలేదు అని చెప్పిన వారూ ఉన్నారు. ‘Suffering is personal’ అంటారు కదా, అది అనుభవించే వాళ్ళకే తెలుస్తుంది. అది చిన్నదా, పెద్దదా అని కాదు. Pain is pain. Give them that freedom to go through it.

 

ఏదైనా సాధించాలంటే సహనం కావలి. సహనం అంటే కేవలం వేచి చూడటం కాదు. It is the ‘grace’ that you carry yourself with during the whole process. I chose grace. ఆ ఛాయస్ సులువుగా రాలేదు. నా లోపల రోజూ యుద్ధమే. రోజూ ఘర్షణే. ఏవేవో ఆలోచనలు వచ్చేవి. మన మనసు కంచె ఎంత గట్టిగా ఉంటే, చెడు ఆలోచనలు అంత దూరంగా ఉంటాయి. మీ నాన్న గారు మీకు నేర్పిన పాఠం ఏంటని సంవత్సరం క్రితం నా ట్విట్టర్ స్నేహితులు క్రిష్ణ మోహన్ గారు ఏదో కూతలో అడిగారు. ఎలాంటి పరిస్థితుల్లో అయినా సరే నిబ్బరంగా ఉండమని నేర్పారని జవ్వాబు ఇచ్చాను. ఇప్పుడూ అంతే.

ఆఫీస్ లాప్టాప్ తీసి పక్కన పెట్టి నా డెస్క్టాప్ సర్దుకున్నాను టేబుల్ మీద.పన్నెండో రోజు ఆఫీస్ వాళ్ళు వచ్చి లాప్టాప్ తీసుకెళ్లారు. బ్యాచ్ టాపర్ వి నీ ఉద్యోగం పోవడం ఏంటి అని నన్ను ఇంట్లో ఒక్కరు అడగలేదు. ఇంకోటి చూసుకో అని వత్తిడి చేయలేదు. నా తోటి వారిని ఉంచి నన్ను తీసేసారు అని బాధ నాకు లేదు. I am happy for them. ఇంతే మంది కాల్ చేశారు, ఇంతే మంది టచ్ లో ఉన్నారు అని దిగులు లేదు. మళ్ళీ ఉద్యోగం వస్తుంది. మళ్ళీ బిజీగా ఉంటుంది. ఉండనిదల్లా ఇక మీదట కార్పొరేట్ జీవితంలో ఎమోషన్స్. నాకు కష్టం వస్తే నాతో ఉంది ఇంట్లో వాళ్ళు, నేను నమ్మిన కార్పొరేట్ కాదు. You are replaceable for a firm, but you are irreplaceable for your family.

 ఇప్పుడు కాస్త ఎక్కువ టైముంది. నాన్నకి బాబాయ్ కి బిజినెస్లో సాయం చేస్తున్నా. నానమ్మకి రోజూ అరగంట చదివే భగవద్గిత ఇప్పుడు గంట చదివి వినిపిస్తున్నా. డాన్స్ ప్రాక్టీస్ ఇంకో గంట పెంచాను.

 

పది రోజుల తర్వాత, రోజూ కంటే కేవలం పది నిమిషాలు ముందు రెడీ అయ్యాను. మా నాన్న దగ్గరకు వచ్చి, ఏమ్మా, ఏదైనా వీడియో ఇంటర్వ్యూ నా అని అడిగారు. అవునన్నట్టు తల ఊపాను. అప్పటి వరకు నేను ఇంట్లో ఉద్యోగం పోయిందని చెప్పింది లేదు, వాళ్ళు అడిగింది లేదు. అయినా సరే, కంప్యూటర్ ఉన్న గది వరకు వచ్చారు నాన్న నాతో. అక్కడ నిలబడ్డారు. నేను లాగిన్ అయ్యి, “Hi, good morning, my name is …..I am a Cyber Security professional…” అని చెప్తున్నా…నాన్న అక్కడ నుండి వెళ్లిపోయారు.

కూతురు సాధించగలదు అనే నమ్మకం వాళ్ళదైతే, ఏమైనా సరే వీళ్ళున్నారనే ధైర్యం నాది.

IS TELEGRAM A CHINESE APP? -

Republic World

Is Telegram a Chinese app? Here is everything you need to know about whether the Telegram app originated from China or not and who is the founder.

Yash Tripathi

Updated On: June 17, 2020 15:42 IST

is telegram a chinese appimage

The Telegram app is now amongst the most loved social media apps by the users worldwide. The success of the social media messenger app can be attributed to the strong privacy policy that it has which helps users to connect with people without the fear of any third-party intervention.

The Telegram app has become an essential medium to connect with friends and share files such as photos, videos, documents, and more. It has grown to be a go-to app for many people as it enables users to chat without any SMS limits using the internet.

Apart from that, users can also make voice and video calls easily without any problems. However, recently, the app has been facing a lot of backlash as many people have started thinking that it has originated from China. There are also several rumours that are calling the Telegram's origin country India. If you are wonder about the Telegram origin country and are asking, 'is Telegram a Chinese app', here is all you need.

Is Telegram a Chinese app'

Telegram is developed by a Germany-based tech company called Durov Software Industry. The company is founded by two brothers Nikolai Durov and Pavel Durov where Pavel Durov is the CEO of the organisation. However, it was first started in Russia and it was later moved to Berlin in Germany.

The company came into existence in the year 2013 and the seven-year-old company currently has 300 million active users and 400 million monthly users of its app around the globe. 

(Photo; Pavel Durov Twitter)

The Durov brothers are also behind in the creation of VK social media site which is amongst the top social media hubs in Russia. However, Telegram is not connected to the VK app in any manner. Currently, the CEO of the VK social portal is Andrey Rogozov.  

Due to the end-to-end encryption policy of Telegram which does not allow any third party to peep into someone's chats, the app has been banned in several countries such as Iran, where Telegram is the most famous. Ironically, the app is also banned in China due to some DDoS attack that happened in 2015. The Telegram origin country is not China or India but it is Germany.